Son ateo?
Da túa risa,
da túa alma libre,
de teu corpo etéreo,
do teu carinho?
Non,
de xeonllos ofrecido
irei.
Carlos García
miércoles, 29 de julio de 2009
Son ateo?
Son ateo?
Da túa risa,
da túa alma libre,
de teu corpo etéreo,
do teu carinho?
Non,
de xeonllos ofrecido
irei.
Carlos García
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)
.jpg)
.jpg)
2 comentarios:
Obrigado!! Um mais, oxalá de tantos saia um que nos conecte a través do tempo!!
Tinha eu 8 anos e preguntaba todo: mamá que é o horizonte? que é o amor? que é a palabra? Que é o destino??
Anos despois comprendim que nom hai respostas, só inícios. A minha pubertade comezou onte ao oir a tua voz. O horizonte nom existe por moito que nos acerquemos, ti nom existes por moito que nos conhezamos..
Fermosa é a loucura por ti
Extensa é cada noite sem ti
Intenso é o eco do teu recordo
Taciturno é o meu insomnio por ti
Inaudito é o destino que nos une,
Zurcirei os segundos datua ausencia
Explicarei que desexo a cegueira,
Insinuarei que a eiva é por ti,
Rumiarei que te quero sem cesar
Admitirei regresar á infancia e repousar a minha cabeza no teu colo
Por qué as palabras som tan pouco exactas para comprender o que sinto? Seino, estám ao teu servizo, condenadas pola tua beleza
Carlos, a túa sensibilidade é especial. Percibo un agarimo impreso en cada palabra... e non, non esaxero.... A maior verdade é que cada parte de ti exala sensibilidade como o perfume do máis belo das rosas azuis, as miñas frores preferidas.. Da túa sensibilidade moitos deberían estar repletos... máis ti es único e por iso te quero...
Publicar un comentario